Η καθιέρωση της 25ης Νοεμβρίου από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, το 1999, ως η Παγκόσμια Ημέρα εναντίον της Βίας κατά των Γυναικών, αναδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος και την αναγκαιότητα λήψης αποτελεσματικών μέτρων για την προστασία των γυναικών. Σκοπός της ημέρας είναι να ευαισθητοποιεί και να υπενθυμίζει ότι ακόμα και στην εποχή μας οι γυναίκες πέφτουν θύματα ψυχολογικής, σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης και πολλές φορές φοβούνται να μιλήσουν.
Η βία κατά των γυναικών ίσως είναι η πιο διαδεδομένη και η πιο αποσιωπημένη μορφή βίας, σε όλο τον πλανήτη. Στην οικογένεια, στις διαπροσωπικές σχέσεις, στην εργασία, στο δρόμο, στις περιοχές με πολεμικές συρράξεις, στα κυκλώματα εμπορίας, οι γυναίκες γίνονται δέκτες της ανδρικής πολύμορφης βίας καθώς και της προκατάληψης, της άγνοιας, της φτώχειας, της ίδιας της οικογένειας, της ίδιας της κοινωνίας.
Η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών σε παγκόσμιο επίπεδο αποτελεί ένα πρόβλημα με πανδημικές διαστάσεις. Βάσει στοιχείων το 70% των γυναικών έχουν υποστεί φυσική ή σεξουαλική βία από άνδρες στη διάρκεια της ζωής τους, με αποτέλεσμα η βία αυτή να προκαλεί περισσότερους θανάτους ή αναπηρίες από ότι οι ασθένειες και τα τροχαία ατυχήματα μαζί.
Χωρίς να αποτελεί η Ελλάδα εξαίρεση, μία στις δύο γυναίκες που δολοφονούνται κάθε χρόνο είναι θύματα πρώην συντρόφων τους. Επίσης συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων της ενδοοικογενειακής βίας είναι και πάλι οι γυναίκες.
Τι γίνεται όμως για όλα αυτά;
Στη χώρα μας, οι διατάξεις που κατατέθηκαν σχετικά με το θέμα, με σχετική καθυστέρηση, φιλοδοξούν να δώσουν λύσεις σε χρονίζοντα προβλήματα βίας. Απουσιάζουν όμως, οι υποστηρικτικές εκείνες δομές και υπηρεσίες στις οποίες μπορεί να καταφύγει μια γυναίκα που υφίσταται τη βία και είναι χαρακτηριστικό ότι όσες βρουν τη δύναμη να ζητήσουν τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, κινδυνεύουν μέχρι την έκδοση της απόφασης, αφού αναγκάζονται να συγκατοικήσουν με το θύτη, λόγω έλλειψης κοινωνικών χώρων φύλαξης!
Η βία αυτή είναι μια μάστιγα που τα θηράματα είναι γυναίκες και κορίτσια όλων των εθνών και όλων των πολιτισμών.
Ως ΠΑΣΠ Οικονομικού θεωρούμε πως στην αυγή του 21ου αιώνα, η βία κατά των γυναικών αποτελεί ένα από τα πλέον μελανά σημεία του σύγχρονου πολιτισμού μας. Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας αντανακλάται στην ελευθερία και στο δικαίωμα που έχουν οι πολίτες στην ζωή, την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό. Και η γυναίκα όμως είναι ένας ισότιμος πολίτης με δικαίωμα στην ζωή. Τη ζωή που αυτή ονειρεύτηκε και όχι άλλοι για αυτήν. Με έναυσμα την σημερινή ημέρα ας αδράξουμε όλοι μας την ευκαιρία προς γνώση και συμμόρφωση!